Extinct feelings en expanding knowledge – Melanie Bonajo en Galileo Galilei

De bibliotheek van Babel (1941) – een kort verhaal van  Jorge Luis Borges – vertelt over een bibliotheek met daarin alle boeken die ooit door de mensheid geschreven zullen worden. De illustratie bij de bibliotheek laat een labyrint aan boekenkasten en gewelven zien. De gedachte dat er een bibliotheek bestaat met daarin alles wat ooit door mensen geschreven zal worden inspireert me. De bibliotheek is daarmee een volledige weergave van alles wat een mens kan zijn, denken, voelen en fantaseren: Een collectie van alles wat mogelijk en denkbaar is. Het totaal aan gedachten van goed tot kwaad, van illusie tot werkelijkheid waaruit de mensheid of één mens kan bestaan. Het is het totaal aan potentieel. Een bibliotheek heeft verdiepingen, gangen, kasten, planken, categorieën, nummering, rubrieken, grote lijnen die zich uitwerken naar kleine groepen en losse verhalen in boeken. De bibliotheek is oneindig. Borges is gefascineerd door het idee van het oneindige, de verzameling. De bibliotheek van Babel is een schets, een idee, een illusie, nooit in zijn geheel kenbaar, wel voorstelbaar.

Marthe Nussbaum gaat bij haar capabilities theory uit van het maximaal haalbare voor het welzijn van de mens. Ze benoemt 10 gebieden en omschrijft wat de waarde van elk gebied is in een mensenleven om te kunnen bepalen of een mens zich onder de goede omstandigheden heeft kunnen ontwikkelen. De gebieden zijn concreet omschreven. Wat er werkelijk met de capabilities gebeurt; hoe zij ingezet worden in gemeenschappen en bij individuen, hoe zij in de praktijk vorm moeten krijgen is niet heel erg concreet. Alleen voorstelbaar. Marthe Nussbaum beschrijft in haar theorie waar een mens minimaal over moet kunnen beschikken. Borges beschrijft het oneindige.

Van beide voorbeelden zou je kunnen zeggen dat de ruggengraat van de structuur van waaruit gedacht wordt bekend is. Op basis van de structuur en het concept is de potentie voorstelbaar. Niet zichtbaar echter. Onderdelen van uitwerkingen (boeken, levensbehoeften) zijn soms zichtbaar en suggereren de inhoud van het geheel waar het toe behoort. In deze post wil ik graag de invulling van mijn gedachten over weergave van een meerduidig mens iets concreter maken en daarin een aantal ingrediënten benoemen.

Treasures en sleutelmomenten in een verzameling.

Door het bezoek aan de expositie treasures of the British Library in Londen heb ik me gerealiseerd hoe belangrijk bibliotheken, het geschreven woord en overgeleverde bronnen voor me zijn. Ik had bij het bekijken van de manuscripten geen voorkeur voor een bepaald onderdeel van de expositie. Elk deel van de expositie, poëzie, literatuur, muziek, wetenschap, religie, wetgeving vind ik boeiend. Vooral doordat de expositie mij bij de bron brengt van het kennisgebied in geschreven oorspronkelijke handschriften en schetsen. In de expositie zie ik de originele tekeningen van de maan van Galileo Galilei in zijn Sterrenbode (1610), de eerste aantekeningen van Henry Fox Talbot en de Magna Carta. De collectie komt tot zijn recht omdat de manuscripten gezamenlijk gepresenteerd zijn en alles van geschiedkundig belang is. Het zijn sleutelwerken.

Alles is een tijdlijn.

In de huidige tijd, weet ik welke invloed verschillende manuscripten hebben gehad op mijn denken van nu. Een aantal tijdlijnen, verhalen, schrijvers, kan ik in mijn hoofd invullen vanuit het manuscript wat ik zie liggen. Ik kan bijvoorbeeld de onzichtbare ruimte invullen tussen het manuscript van Fox Talbot en een hedendaagse publicaties over bijvoorbeeld de weergave van natuur, of het gebruik van techniek door fotografen. (Ik zou er wel een tijdje over moeten kunnen doen!) Er bestaat een tijdlijn, een hiërarchie, een classificatiesysteem, een boomstructuur of lineair systeem van bronnen en boeken. Alles is een tijdlijn. Er zijn alleen verschillende richtingen.

Uitgestorven of nog te ontdekken?

In de aankondiging van de 5e nacht van de Tate late night exhibitions vind ik de tekst van Melanie Bonajo. Bonajo werkt d.m.v. performances, video, fotografie, muziek en bekijkt de moderne samenleving waarin wij leven, met zijn stereotypen en rollen, kritisch. De tekst schrijft: ‘In the East Tank, Melanie Bonajo’s Pilgrimage with the Animals proposes a space in which we can communicate through the senses. Attempting to create a sense of unity with the creatures with whom we share the planet, the performance challenges the forms of relationships that humans build with the animal world, asking whether we can move beyond a sense of reverence for the animal, the rainforest, the mountain or the wilderness towards a more concrete ethics of shared experience and solidarity. Bonajo asks: ‘In what ways are we consciously and unconsciously connected with other life forms? Will some of our thoughts and feelings go extinct along with the species vanishing from our lives?’ 

“Will some of our thoughts and feelings go extinct along with te species vanishing from our lives?” De bibliotheek van Babel vertrekt vanuit de gedachte aan oneindigheid, het alles, een bepaalde nooit te ervaren volledigheid. In elke periode, in elke cultuur kan maar een bepaald gedeelte van deze volledigheid gezien worden. Andere delen blijven onzichtbaar voor later. Of verdwijnen ze ook weer?  Bonajo laat me nadenken over de vraag of de volledigheid kan verdwijnen? Kan ze verminderen? Door omstandigheden? Kunnen menselijke intuïties bijvoorbeeld verdwijnen? Zoals diersoorten verdwijnen in een veranderend ecosysteem?

Elk profiel een ander aandachtsgebied

Camera’s, scanners  en computerschermen geven maar een klein gedeelte van het volledige kleurenspectrum weer wat door een mens te zien is. sRGB, RGB1998 en andere kleurenprofielen hebben een maximaal bereik. En de kwaliteit van de kleuren die we zien is ook nog afhankelijk van de drager; papier, mat of glossy, of beeldscherm. Als ik door mijn huiskamer kijk kan ik alle mogelijke kleuren waarnemen, in alle nuances, zoals het oog dat kan. Kijk ik echter naar rechts, naar een foto op mijn beeldscherm dan zie ik maar 256 nuances van alle kleuren. Niet dat ik me het verschil bewust ben. Het kijkt niet bewust vervelender. En toch ontvang ik visueel minder genuanceerde informatie. Kleurschakeringen worden niet doorgegeven, terwijl andere zaken verbeteren.     Zoals in de illustratie van het kleurenspectrum verschuift het aandachtsgebied per profiel. Als ik de gedachte van de volledigheid van de mensheid vertaal naar de mogelijkheid van de volledigheid van één mens, bestaat dan wellicht een bepaald gedeelte van onze beleving niet meer, omdat dit aspect niet meer gevoed wordt? En bestaat een ander gedeelte vervolgens wel? Welk gedeelte is zichtbaar te maken en interessant?

 


3 Comments

  • My spouse and i felt now fulfilled that Ervin could conclude his investigation out of the ideas he got out of the web page. It’s not at all simplistic to just choose to be giving freely information and facts that many other folks have been selling. And we all figure out we have the website owner to be grateful to for that. The entire explanations you have made, the simple site menu, the friendships you can give support to engender – it’s got everything fabulous, and it’s really facilitating our son and us reckon that this subject matter is interesting, which is tremendously pressing. Thanks for the whole lot!

  • I enjoy you because of all your efforts on this site. Ellie enjoys doing internet research and it’s easy to see why. All of us hear all concerning the compelling means you deliver good information by means of the blog and as well cause contribution from other people about this concept plus my daughter is being taught a lot. Enjoy the remaining portion of the new year. You’re the one carrying out a first class job.

  • Hi, very nice website, cheers!
    ——————————————————
    Need cheap and reliable hosting? Check our hosting comparison.
    ——————————————————
    Check here: https://hosting-compare.net/

Geef een reactie