Nieuwe praktijken Juli 2017

Ontwerpvraag
“Hoe kan ik een mensvriendelijke manier van profileren ontwikkelen waar nu, door gebruik van techniek en diverse media eenzijdig beeld ontstaat, en zodoende ontmenselijkt wordt”, gaat uit van een ideaalbeeld, een an- dere manier van weergeven, waarin niet alleen gebruik wordt gemaakt van één beeld of één korte beschrijving om iets of iemand praktisch neer te zetten. Ik zoek naar een manier waarop je mensen, wie ze zijn, wat ze doen en wat hen bezielt, meer recht doet.

Onderzoeksgebied
Mijn onderzoek richt zich op meerduidige weergave van een individu.

Hoe bedoel ik deze eigenlijk? Wat bedoel ik daarmee? Wat heeft een meerduidig beeld in zich? Met name door het verzamelen van visuele en geschreven bronnen kreeg het idee meerduidigheid heldere contouren in mijn hoofd. Ik kan het gebied gaan inkleuren.

Meerduidigheid
Bij het bestuderen van meerduidigheid start ik bij de capabilities van Marthe Nussbaum. Dit zijn 10 gebieden die een mens nodig heeft om zich menswaardig te ontwikkelen.Verder onderzoek loopt via sociologie en antropologie.

Materiaal

Hoe geef ik beeld aan complexiteit en meerdere invalshoeken die tot  dezelfde identiteit behoren? Hoe kan ik materiaal bevragen?
hoe verwerk ik dit materiaal?

In de weergave van meerduidigheid liet ik me m.n. inspireren door weergave van grote hoeveelheden en verzamelingen. Inspiratie vind ik relatief dichtbij in fotografie en beeldende kunst, naast andersoortige bronnen die ingaan op het interpreteren van grote hoeveelheden digitale data. Ik word het meest geïnspireerd door producten met een analoog karakter. De digitale ontwerpen vind ik interessant vanwege die verbanden die het blootlegt. De bronnen gebruiken reeds gecategoriseerd materiaal en brengen het opnieuw samen in andere contexten. Grote verzamelingen brengen de kijker óf in een flow óf de kijker haakt af. Grote verzamelingen hebben open ruimtes waarin de kijker zelf op zoek kan gaan naar betekenis en interpretatie. Bronnen: Gerhard Richter, Sophie Calle, Batia Suter, Luke duBois, Nicolas Barker, werken in een database of atlas.

Antropologie – Visuele cultuur – onderliggende verbanden.
Mijn ontwerpvraag gaat uit van een andere manier van weergeven, waarin niet één beeld of één korte beschrijving wordt gebruikt om iets of iemand praktisch neer te zetten. Bron van mijn profiel-irritatie zijn profielsites die werken met foto’s en meetbare informatie. Profielfoto’s hebben hier veel weg van pasfoto’s. De informatie is meetbaar en de manier van registreren toont verwantschap met informatie die wordt opgenomen bij de burgerlijke stand of voor andere officiële instanties. Ik heb vragen over de huidige manier van profileren en wil de herkomst onderzoeken en herleiden. In een tijdlijn die ik samenstel verwijst de profielfoto via het paspoort en portret parlé terug naar de foto’s die antropologen maakten bij het wetenschappelijk onderzoeken van Aboriginals.
Bronnen: Rik Suermondt, Paul Foelsche, Alphonse Bertillon, Carolus Linnaeus.

De inhoud van meerduidigheid
Cultuur en context vs individu en keuze.
Na enige onderzoek stuitte ik op David Brooks. Brooks protesteert tegen de huidige manier van shoppen via datingsites en spreekt over de “the capacity for enchantment”. De uitspraak zette me op het spoor van zijn boek ‘The social animal” waarin Brooks via de levensbeschrijving van 2 fictieve hoofdpersonen 2 cultureel vastgestelde routes beschrijft, naast persoonlijke keuzemomenten en hun invloed. Hij schetst mogelijke ontwikkelingen in een mensenleven en onderbouwt zijn scripts vanuit een grote hoeveelheid wetenschappelijke onderzoeken uit diverse werkvelden. Waar Nussbaum verschillende waarden benoemt die noodzakelijk zijn voor de ontplooiing van een mens, laat Brooks de mogelijkheden van die ontplooiing in tijd en subcultuur zien, en hoe deze met elkaar vermengen. Door dit boek ben ik gaan denken in tijdlijnen, ontwikkelijnen en keuzemomenten. Het bracht me op het spoor van cultural scripts vs personal scripts. dit aspect werk ik verder uit.

Bibliotheek

Daarnaast bracht de bibliotheek in Londen me op de gedachte dat een bibliotheek alles wat de wereld bewoont en beweegt in zich heeft. Bibliotheken hebben ordeningssystemen, categorieën en uitzonderingen. Zou weergeven en structureren van een grote collectie houvast geven bij het bepalen van de inhoud van meerduidigheid, of werken grote collecties meerduidigheid tegen? Hoe ‘volledig’ kan een bibliotheek (als metafoor voor verzameling of collectie) zijn in het weergeven van alles wat menselijk is? Bronnen: David Brooks, Bibliotheek Londen, Jorge Luis Borges

Perspectief van kijken: perceptie en interpretatie.

Wie kijkt er eigenlijk? En wat bepaalt de manier waarop hij/zij kijkt? Wat is de rangorde in kijken?
Bronnen: Conversatiom piece 1 en 2 , atlas, the Social Animal van David Brooks,
Stuart Hall, Saussure, Foucoult, Barthes. Goffman

Stip aan de horizon:

Inhoud
– Onderwerp focust zich op

a) beeld geven aan cultuurshift singles

b) grotere verzamelingen waarin geregisseerd is

– Storytelling door mixen en faken
– Systemen faken, waarden vervangen.
– Visie zit in de weergave en keuze van de onderdelen

Vorm
– Open systeem met open scripts: opbouw en systeem laten veel toe – Toelaten van intuïtie: mentale keuzes.
– Laat onregelmatigheden toe maar blijft volgbaar.
– Snijvlak van toegepast en autonoom
– Kijken en hoe te oordelen belangrijk maken

Werkwijze
– Snellere keuzes in het proces.
– Open meer speelse hands-on methodiek.

– Fotografie tijdelijk verlaten